Wat is ishtiqaaq?

Er zijn drie soorten woorden in het Arabisch:

  1. Naamwoorden (asmaa, enk: ism)
  2. Werkwoorden (af3aal, enk: fi3l)
  3. Partikels (ahroef, enk.: harf)

Een ism is een woord die een betekenis die op zichzelf begrepen wordt, zonder dat de tijd daar een onderdeel van is. Een fi3l is daarentegen verbonden aan een specifieke tijd en een harf heeft niet een betekenis die zonder de context kan worden begrepen.

Deze onderverdeling is de basis voor alle hoofdstukken van nahw en sarf. Dus alle woorden vallen in deze categorie. Gelukkig zijn er kenmerken waaraan je de drie woordsoorten kan herkennen, die in de boeken worden behandeld.

Een masdar is een ism die de betekenis van een fi3l heeft. Als ik zeg:

ضَرَبَ

Dan heb ik een fi3l in de verleden tijd met de betekenis: “(hij) sloeg”. De masdar hiervan is:

ضَرْب

De betekenis is: “(het) slaan.” Dus de masdar heeft de betekenis van de fi3l – de gebeurtenis – maar is niet verbonden met de tijd. Dus de fi3l duidt op een gebeurtenis en een tijd, terwijl de masdar duidt op een gebeurtenis, los van tijd. Vrijwel elke fi3l heeft een masdar, met enkele uitzonderingen.

Er is een discussie onder de taalkundigen over welke van welke afstamt. Stamt de fi3l af van de masdar of stamt de masdar af van de fi3l. Dit is een discussie al eeuwenlang wordt gevoerd, maar wat belangrijk is: welke mening je ook volgt er veranderd in de praktijk niets. Het enige is dat je zegt dat (ضَرَبَ) komt van (ضَرْب) als je de ene mening volgt en dat je zegt dat (ضَرْب) van (ضَرْب) komt.

In onze lessen zeggen we dat de fi3l de basis is. Dus de masdar en alle andere moeshtaqqaat komen van de fi3l bij ons. Dit heeft enkele redenen:

  1. Als je een fi3l opzoekt in het woordenboek, dan komt deze altijd voor de masdar. Het is zelfs zo dat eerste de fi3l maadie (in de verleden tijd) wordt genoemd, dan de fi3l moedaari3 (in de tegenwoordige tijd) wordt genoemd en daarna de masdar.
  2. Een fi3l kan meerdere masaadir hebben, maar een masdar kan niet meerdere af3aal hebben.
  3. De masaadir kunnen afwijkende vormen hebben, terwijl de fi3l altijd dezelfde vorm heeft.

Dus het is makkelijker (niet persé correcter) om te zeggen dat de masdar van de fi3l afkomt.

En dit noemen we ishtiqaaq; het ontlenen van een woord van een ander woord, met overeenkomsten tussen de twee in betekenis en veranderingen het binnen het woord. In essentie gaat het erover dat de stamletters hetzelfde zijn en in dezelfde volgorde blijven. Dit is de vorm van istiqaaq die ze saghier (klein) noemen, maar waar in de wetenschap van sarf wordt voornamelijk aan deze vorm aandacht gegeven.

By | 2016-08-20T12:16:52+00:00 August 20th, 2016|Categories: Uncategorized|0 Comments

About the Author:

Leave A Comment